مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال در دست انتشار 1406 02 01 An Analysis of the Dimensions of AI-Based Coaching at the Islamic Azad University, Mazandaran Province واکاوی ابعاد کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی در دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران 1 19 FA هانی اعزی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساری، ایران مریم تقوایی یزدی گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساری، ایران رضا یوسفی سعیدآبادی گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساري، ایران Journal Article 1404/10/01 <p>This study aimed to identify and conceptualize the dimensions, components, and indicators of AI-based coaching at the Islamic Azad University, Mazandaran Province. The research was applied in purpose and qualitative in nature, employing a grounded theory approach based on Strauss and Corbin’s model. Seventeen experts in higher education, artificial intelligence, educational technologies, and academic management were selected through purposive and snowball sampling until theoretical saturation was reached. Data were collected via semi-structured interviews and analyzed using open, axial, and selective coding with MAXQDA software. Validity and reliability were confirmed through established qualitative criteria and complementary quantitative indices . The analysis resulted in 30 indicators categorized into 10 components and 5 overarching dimensions: “intelligent diagnosis and assessment,” “adaptive guidance and content generation,” “predictive and targeted recommendation,” “progress monitoring and reflection,” and “integration and collaboration.” The findings indicate a comprehensive, data-driven, and adaptive coaching system capable of advanced diagnostic analysis, real-time feedback, personalized learning pathways, predictive intervention, and facilitation of academic collaboration. AI-based coaching represents an innovative framework that can enhance the development of research competencies through intelligent, personalized, and continuous support, ultimately improving research quality and fostering skilled researchers in higher education.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی و تبیین ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌های کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی در دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها کیفی بود که با رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد مبتنی بر مدل اشتراوس و کوربین انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل 17 نفر از خبرگان حوزه آموزش عالی، هوش مصنوعی، فناوری‌های آموزشی و مدیران دانشگاهی بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی در نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند. روایی و پایایی ابزار نیز از طریق روش‌های متعارف کیفی و شاخص‌های کمی تأیید گردید . نتایج تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی 30 شاخص در قالب 10 مؤلفه و 5 بعد اصلی شد. ابعاد شامل «تشخیص و ارزیابی هوشمند»، «راهبری و تولید محتوای تطبیقی»، «پیش‌بینی و پیشنهاد هدفمند»، «پایش و انعکاس پیشرفت» و «یکپارچه‌سازی و همکاری» بودند. این ساختار نشان‌دهنده یک نظام یکپارچه، داده‌محور و تطبیقی در کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی است که قابلیت تحلیل تشخیصی پیشرفته، بازخورد آنی، شخصی‌سازی مسیر یادگیری، پیش‌بینی چالش‌ها و تسهیل تعاملات پژوهشی را فراهم می‌کند. کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان یک چارچوب نوآورانه، فرآیند توسعه مهارت‌های پژوهشی را با رویکردی هوشمند، شخصی‌سازی‌شده و مستمر ارتقاء داده و به بهبود کیفیت پژوهش و تربیت پژوهشگران توانمند در نظام آموزش عالی کمک کند.</p> https://www.jmedda.com/jmedda/article/download/424/307