مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال در دست انتشار 1405 08 01 The Impact of Hybrid Work Models on Employee Performance Considering the Mediating Role of Work Engagement تأثیر مدل‌های کاری هیبریدی بر عملکرد کاری کارکنان با توجه به نقش میانجی مشارکت کاری 1 15 FA جواد راهدارپور گروه مدیریت، واحد زابل، دانشگاه آزاد اسلامی، زابل، ایران Journal Article 1404/07/02 <p>This study aims to examine the effect of hybrid work models on employee performance by considering the mediating role of work engagement. This study is applied in purpose and quantitative in nature, using a descriptive–correlational and cross-sectional design. The statistical population consisted of employees of manufacturing companies in Tehran, from which a sample of 369 participants was selected using Cochran’s formula and multistage cluster sampling. Data were collected through standardized questionnaires measuring hybrid work models, work engagement, and employee performance. The validity of the instruments was confirmed through face, content, and construct validity, and their reliability was verified using Cronbach’s alpha and composite reliability. Data analysis was conducted using descriptive and inferential statistics and structural equation modeling. The results indicated that hybrid work models have a positive and significant effect on employee performance. Hybrid work models also showed a significant positive effect on work engagement, and work engagement significantly improved employee performance. Moreover, the findings demonstrated that work engagement plays a significant mediating role in the relationship between hybrid work models and employee performance. The findings suggest that effective implementation of hybrid work models enhances employee performance both directly and indirectly by increasing work engagement.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر مدل‌های کاری هیبریدی بر عملکرد کاری کارکنان با تأکید بر نقش میانجی مشارکت کاری است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کمی است و با طرح توصیفی–همبستگی و به‌صورت مقطعی انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان شرکت‌های تولیدی شهر تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه‌ای 369 نفری به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد در حوزه مدل‌های کاری هیبریدی، مشارکت کاری و عملکرد کاری بود. روایی ابزارها از طریق روایی صوری، محتوایی و سازه و پایایی آن‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از آمار توصیفی و استنباطی و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج تحلیل‌ها نشان داد مدل‌های کاری هیبریدی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد کاری کارکنان دارند. همچنین مدل‌های کاری هیبریدی تأثیر مثبت و معناداری بر مشارکت کاری کارکنان نشان دادند. یافته‌ها حاکی از آن بود که مشارکت کاری نیز به‌طور معناداری عملکرد کاری کارکنان را بهبود می‌بخشد. بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم نشان داد مشارکت کاری نقش میانجی معناداری در رابطه بین مدل‌های کاری هیبریدی و عملکرد کاری کارکنان ایفا می‌کند. بر اساس نتایج، می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مؤثر مدل‌های کاری هیبریدی از طریق افزایش مشارکت کاری کارکنان، به بهبود عملکرد کاری آنان منجر می‌شود و توجه به این سازوکار می‌تواند راهنمایی عملی برای سیاست‌گذاری منابع انسانی باشد.</p> https://www.jmedda.com/jmedda/article/download/395/301