مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 3 بهار 1405 1404 06 10 Development and Empirical Validation of a Conceptual Model for Enhancing Employee Social Responsibility in Public Organizations of Tehran Municipality: A Quantitative Analysis of Causal, Contextual, and Consequential Components ارائه و اعتبارسنجی تجربی مدل مفهومی ارتقاء مسئولیت اجتماعی کارکنان در سازمان‌های عمومی شهرداری تهران با تأکید بر تحلیل کمّی روابط علی، زمینه‌ای و پیامدی مؤلفه‌های کلیدی 1 12 10.61838/medda.257 FA مهرداد سلگی گروه مدیریت دولتی، واحدعلوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سید احمد گل افشانی گروه مدیریت دولتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی اکبر فرهنگی استاد، گروه مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 1404/01/06 <p>In recent years, the necessity to strengthen employee social responsibility in public organizations has emerged as one of the main concerns of urban management. As key institutions in addressing social needs and promoting social capital, municipalities play a significant role in fostering a culture of accountability. The present study aimed to empirically validate and test a conceptual model for enhancing employee social responsibility in Tehran Municipality. This study was designed using a quantitative method and a survey-based approach. Data were collected through a researcher-developed questionnaire with the participation of 384 employees and analyzed using statistical tests such as Pearson correlation, t-test, and one-way ANOVA. The findings indicated that the components of professional attitude, organizational strategies, individual factors, and environmental support had a positive and significant correlation with individual, organizational, and social outcomes. Additionally, a significant difference in social responsibility orientation was observed based on age, education level, and years of service. The proposed model can serve as a valid framework for designing training programs, developing human resource policies, and promoting a culture of responsibility within Tehran Municipality. This model also has the potential for localization and application in other public and service-oriented organizations.</p> <p>ضرورت تقویت مسئولیت اجتماعی کارکنان در سازمان‌های عمومی طی سال‌های اخیر به یکی از دغدغه‌های اصلی مدیریت شهری تبدیل شده است. شهرداری‌ها به‌عنوان نهادهای کلیدی در پاسخ‌گویی به نیازهای اجتماعی و ارتقاء سرمایه اجتماعی، نقش بسزایی در توسعه فرهنگ مسئولیت‌پذیری ایفا می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجی تجربی و آزمون مدل مفهومی ارتقاء مسئولیت اجتماعی کارکنان شهرداری تهران انجام شد. این مطالعه به‌روش کمّی و با بهره‌گیری از رویکرد پیمایشی طراحی گردید. داده‌های تحقیق از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته و با مشارکت 384 نفر از کارکنان گردآوری و با استفاده از آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون، t-test  و تحلیل واریانس یک‌طرفه تحلیل شد. یافته‌ها نشان دادند که مؤلفه‌های نگرش حرفه‌ای، راهبردهای سازمانی، عوامل فردی و حمایت‌های محیطی، همبستگی مثبت و معناداری با پیامدهای فردی، سازمانی و اجتماعی دارند. همچنین تفاوت معناداری در گرایش به مسئولیت اجتماعی بر اساس سن، تحصیلات و سابقه خدمت مشاهده گردید. مدل ارائه‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی معتبر برای طراحی برنامه‌های آموزشی، تدوین سیاست‌های منابع انسانی و ارتقاء فرهنگ مسئولیت‌پذیری در شهرداری تهران به‌کار گرفته شود. این الگو همچنین قابلیت بومی‌سازی و بهره‌برداری در سایر سازمان‌های عمومی و خدماتی را دارد.</p> https://www.jmedda.com/jmedda/article/download/257/221