مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 2 پاییز 1404 1404 07 01 The Impact of Job Engagement on Nurses’ Productivity in Tehran Hospitals: The Mediating Role of Job Resources تاثیر اشتیاق شغلی بر بهره وری پرستاران بیمارستان های شهر تهران با نقش میانجی منابع شغلی 1 14 10.61838/medda.223 FA زینب السادات حسینی گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. سمیرا پالی گروه مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. Journal Article 1403/12/30 <p>The aim of this study was to examine the effect of job engagement on nurses’ productivity in Tehran hospitals with the mediating role of job resources. This applied, descriptive-survey study included all nurses working in Tehran hospitals. Using Krejcie and Morgan’s table, the sample size was determined to be 384, selected through simple random sampling. Data were collected using three standardized questionnaires: Job Engagement (Schaufeli et al., 2006), Nurse Productivity (Dehghan Niri et al., 2011), and Job Resources (Babakus et al., 2009). Data analysis was conducted using SPSS and SmartPLS software based on structural equation modeling. The results indicated a significant positive effect of job engagement on nurses' productivity (β=0.407, t=9.460, p&lt;0.05). Job resources significantly mediated the relationship between job engagement and productivity (indirect path coefficient = 0.126). Moreover, job engagement had a direct effect on job resources (β=0.492). The conceptual model demonstrated good fit (GOF=0.330). Job engagement is a key driver of nurses’ productivity, and job resources play a significant role in reinforcing this relationship. Enhancing job resources through managerial support and organizational interventions can improve both engagement and productivity.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر اشتیاق شغلی بر بهره‌وری پرستاران شاغل در بیمارستان‌های شهر تهران با نقش میانجی منابع شغلی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان‌های شهر تهران بود و حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 384 نفر تعیین شد. نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده انجام گرفت. برای گردآوری داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل اشتیاق شغلی (شاوفلی و همکاران، 2006)، بهره‌وری پرستاران (دهقان نیری و همکاران، 2011) و منابع شغلی (باباکوس و همکاران، 2009) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS و بهره‌گیری از تحلیل معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد که اشتیاق شغلی تأثیر مثبت و معناداری بر بهره‌وری پرستاران دارد (β=0.407, t=9.460, p&lt;0.05). همچنین، منابع شغلی به‌طور معناداری رابطه بین اشتیاق شغلی و بهره‌وری را میانجی‌گری می‌کند (ضریب مسیر غیرمستقیم = 0.126). اشتیاق شغلی همچنین تأثیر مستقیمی بر افزایش منابع شغلی ادراک‌شده دارد (β=0.492). مدل مفهومی پژوهش دارای برازش مناسبی بود (GOF=0.330). بر اساس یافته‌ها، اشتیاق شغلی عاملی کلیدی در ارتقاء بهره‌وری پرستاران است و منابع شغلی نقش مؤثری در تقویت این رابطه ایفا می‌کند. طراحی سیاست‌هایی برای افزایش منابع شغلی می‌تواند به افزایش اشتیاق شغلی و بهره‌وری کمک کند.</p> https://www.jmedda.com/jmedda/article/download/223/230